Onze Wikipedia, markeermethoden: interne 2,5D-gravure

Interne lasergravure houdt in dat er een afbeelding (evenals tekst) binnenin een glazen of kristallen element wordt gemaakt. De gegraveerde afbeelding die op deze manier wordt gemaakt, is wit van kleur en licht doorschijnend.

De technologie van interne gravure houdt in dat de laserstraal op een specifiek punt binnen het glas wordt gericht. Op de plaats van de focus wordt een grote kracht vrijgegeven die microscheurtjes in het materiaal veroorzaakt. Dit punt vormt als het ware een pixel waaruit we het beeld opbouwen. We regelen de helderheid van een specifiek gebied van de afbeelding door de dichtheid van de punten en het aantal lagen te regelen.

De beperking van lasergraveren is de vorm van het glazen beeldje. Vanwege de zeer nauwkeurige optiek van de graveerapparatuur moet het oppervlak waarop de gravure wordt gemaakt perfect vlak en glad zijn. Elke kras en oneffenheid op het glasoppervlak kan de laserstraal verstoren en het uiteindelijke beeld op het glas beschadigen.

De interne 2,5D-gravure is een specifieke variant van 3D-gravure. Het wordt echter gebruikt om halve 3D-modellen te maken van foto's van personen of objecten. De gravuretechnologie verschilt niet van 3D-gravure, maar de manier waarop het computermodel wordt voorbereid, verandert. In dit proces is alleen het voorste deel van het object zichtbaar, terwijl het achterste deel ontbreekt. Daarom zien we bijvoorbeeld bij een gezicht een driedimensionaal beeld van het zichtbare deel van het hoofd op de foto, maar er is geen achterkant te zien. Dit komt doordat het 3D-modelproces gebaseerd is op de conversie van elke foto in de vorm van een bitmap naar een pseudo-driedimensionaal object. Dit kan worden vergeleken met het aanbrengen van een textuur op het voorste deel van het ruimtelijke object.